Samen Sterk Gooi
Ooit een handschoen met zeven vingers gepast? Precies, dat werkt niet. Als je een handschoen maakt, kijk je eerst hoeveel vingers iemand heeft. En als je mensen er echt blij mee wilt maken, ga je luisteren: welke stof voelt fijn, wat maakt een handschoen comfortabel en aantrekkelijk? Daarom ook dit: wie werkt aan vraagstukken rondom gezondheid, zorg en ondersteuning werkt samen met de mensen om wie het gaat. En ook met de mensen die zelf al ‘handschoenen maken’.
Een andere taal en houding
Als iets niet goed lukt, hebben we de neiging om harder en meer van hetzelfde te doen. Terwijl de betere vraag vaak is: wat werkt wél?
Samenwerken aan gezondheid vraagt om een andere taal én een andere manier van kijken. In de praktijk is het nog regelmatig eenrichtingsverkeer: ideeën worden bedacht en afgevuurd, mensen worden objecten in plaats van gesprekspartners. Er is veel zenden, weinig samenspel. Juist daar ontstaat afstand – terwijl nabijheid, nuance en afstemming nodig zijn. Niet iedereen spreekt die taal al volledig, maar er lijkt een grote bereidheid om meer te leren.
Wat Samen Sterk Gooi wél doet
Wij zetten een andere vraag centraal: Hoe blijven we met elkaar in contact, juist tijdens het maken en uitvoeren van beleid?
Het gaat niet alleen om inwoners ‘een stem te geven’ of ‘meningen te oogsten’. Het gaat om het weefsel ertussen: de relatie. De beweging van ik–wij–het, waarin systemen leren luisteren, beroepskrachten kunnen meebewegen en gemeenschappen hun eigen wijsheid inbrengen. Het gaat om het bij elkaar aansluiten: wat kan een ziekenhuis betekenen voor een zorgzame gemeenschap? En andersom? Luisteren naar elkaars vragen. Van daaruit bouwen aan vertrouwen.
Verandering stokt waar wederkerigheid ontbreekt. Ze ontstaat waar mensen elkaar ontmoeten in openheid en betrokkenheid. Daar versterken we elkaar, dus: Samen Sterk Gooi.
Een eenvoudige richtlijn
Dit is een uitnodiging om niet harder, maar anders te werken. Minder te duwen, meer ruimte te maken. Minder plannen over mensen, meer ontwikkelen met mensen. Daar ontstaat beweging – en betekenis.
Cormac Russel beschrijft het zo: “Instead of asking how you or your organization can create more value to, for or with community; ask how you can create more space for community to create what they value.”
Zo maken we ruimte voor alle ervaringen en expertise van inwoners, beroepskrachten, initiatieven en organisaties.
Waarom dit werkt
Omdat het relationeel is: gezondheid is van mensen, ontstaat tussen mensen en gaat over mensen. Omdat elk vraagstuk pas volledig zichtbaar wordt wanneer de mensen die erin leven én de mensen die ermee werken samen kijken. Omdat professionals energie vrijmaken wanneer ze stoppen met zenden en beginnen met vragen en luisteren. En omdat gemeenschappen hun kracht tonen zodra er ruimte ontstaat om die kracht in te zetten.
Het is een dans tussen ik, de ander en de situatie – een beweging waarin iedereen onderdeel is van het geheel.
Samen Sterk Gooi
Wie nieuwe vormen van beleidsparticipatie zoekt, hoeft het niet ingewikkeld te maken. Begin met de logica: werk aan een vraagstuk met de mensen die er middenin staan. Blijf luisteren. Blijf afstemmen. Creëer ruimte waarin gemeenschap kan bouwen aan wat voor hen van waarde is, en stem daarop af.
Niet top-down, niet bottom-up, maar community-up: “Op basis van gelijkwaardigheid ontdekken alle partijen in een co-creatieproces hoe hun perspectieven elkaar versterken en hoe iedere partij een stukje van de totaalpuzzel kan invullen.” En dat proces, daar faciliteert de Participatie Hub bij.
Dáár staat de Participatie Hub voor.
Dáár gebeurt verandering.